asabiyye
Asabiyye

Asabiyye

510 Tıklama
7 Dakikalık Okuma
Okuyucu

Asabiyyeyi şiar, kazanç kapısı, yaşam şekli edinenlerin, ardına düşüp medeniyetle özdeşleştirenler giderek kainatın dinine ihtiyacı kalmaz oldu, kendince icat ettiği dinin müridi yaptı, biliyorum; ama buralara nasıl gelindi, hatırlatmakta yarar var; belki yararı olur.

Asabiyye nedir? Bilinir, söylenir ve birilerince güvenilir; döner, dolaşır ve sonuçta gelir takvanın karşısına oturur; masumdur ama değiştirir, akla hitap eder ama savaştırır, ilişkilidir ama ayrıştırır…

Bir de bakarsınız doğalmış gibi olan asabiyye, keskin duvarlar örer insanoğlunun nefsine. Son raddede düşmanlık, şeytanın içtihadı, sapkınlık olur; zaman içinde ve uygulamada böler, parçalar, kardeşi kardeşe düşman eder…

Konu dinle ilgilidir, sosyal ve siyasal bağlamlarından çok önce. Evvela din, herkes içindir, biliyorum; iyi, kötü, sakat, sağlam, siyah, beyaz, oralı, buralı…

“Bana din gereksiz” diyenin de dini vardır; o bilse de, bilmese de… Çünkü din kainatındır, yıldızlar da vardır dinin şemsiyesinde, o atomun çekirdeğinde de…

Din sadece insanların dahi değildir. Öyleyse bu ne kibir, telaş ve düşmanlık; kardeşim?

Bu dinin adı İslam’dır, kainatının dinidir; böyle bilinsin.

İslam, bir tek bölme işine izin verir. O da; yaratılana iradeliye nerede takva, diye sorar? Muttaki misin, değil mi? Bölme işi bu kadarda kalır, ileri gitmez. Haliyle diğer kompartımanlar işlemez bu dinde. İnsanı kompartımanlara yerleştirenler ise İslam dışındaki bir dinden bahsediyordu, haliyle!

Adem baba, Havva annedir; gerisi ins soyudur, cin soyu, şeytan soyu gibi; cindir, şeytandır, bunlar dahi gaiptir. Gördüğümüz insandır, öyle kalsa bunda ne mahzur vardır? Asıl din ne soyla bölmek ister, ne de mükteseple.

Evvela nesebi ve müktesebatı; sonra medeni deyip, siyaseti, ekonomiyi ve sosyal kimliklemeyi sahiplenen, medeni midir? Bu tür medeniyete ben dahil değilim! Ama şunu kabul ederim; insan ırkının kardeşliğine dayanan bir medeniyet sistemi kurduysak, ne mutlu bize!

Adem’in oğulları kavgaya tutuşmuş, yeryüzünde asabiyyeyi ilk böyle tanımlamış; “dinin söylediği böyledir, insanın istediği böyledir” diye; “seninki, benimki” diye; “anadan doğma, sonradan olma” diye…

İnsan çoğalmış, sonra renk düşmüş güneşten, buzuldan yansıyan, ağaçtan süzülen; dil düşmüş yandan yönden; isim doğmuş her bir kalpten; su gerekmiş, içilmiş, acıkan ava gitmiş; yürüyüş böyle başlamış.

İnsan gezdikçe öğrenmiş, yerleştikçe kökleşmiş, kökleştikçe toplumlaşmış; asabiyyeyi resmileştirmiş, asabiyye tabiye doğru kaymış…

Toplumlar kendi amaçlarına göre; başlangıçta tek olanı, kendi fikirlerince çoklaştırarak başkaymış gibi yazmış, saptırmış; senin-benim ondan sonra çok olmuş, asabiyye akılda kökleşmiş.

Toplumlara peygamberler gelmiş, Hz. Nuh, İbrahim, Musa, İsa… Hepsi aynı şeyi söylemişler; “din İslam’dır, siz kardeşsiniz, düşmanınız şeytandır, bölünmeyin…” Dinlememişler!

Hz. Muhammed (SAS) tamamlayıcı, doğrulayıcı, bütününe dair bir hatırlatıcı olarak gelmiş, “İslam hepsidir” demiş, “Siz kardeşsiniz” demiş, “Arap, Acem yok” demiş; “Asabiyye size şeytanın fitnesidir” demiş…

İnsan tümel olanı inkar etmiş, güya aydınlanmış güneşin alnında tekrar, içinde tuttuğu şeytanın kararttığı perdeyi kaldırınca; “ben insanım, doğalım, farklıyım, asabiyyim” demiş ha bire… Hatta daha nesebe ve müktesebe dahilken bile…

“Asabi nefsine ruh” demiş, köreltmiş ruhunu; ruh ismini verdiği nefsiyle şeytana tabi özgürleşme kitabını yazmış kendince. İyi mi?

Asabiyyeden söz edilecekse; gerçek farklı olan insan ve şeytan bölünme için yeterken, Ademoğlu birbirine düşmüş bu vesileyle ve kendi eliyle. İyi mi?

Olan oldu bir kere; esastan ayrılan nasın şeytani bölünmesi politik asabiyyeyi keşfetmiş görüş farklarını tasnifle, sözde özgürlükle meşrulaştırmış sözde farklılıkların ekonomik eşitliğini yalan yanlış sözlerle…

Alın size suni, sanal, soyut bir asabiyye!

Düşmandır kardeş kardeşine. İyi mi?

Anne bir, baba birken, insan kainatın genişliğinde süzülecekken, uçacak, melekler gibi, bak şimdi çamurda, kindar ve asabi! İyi mi?

Dönüş var mı? Var! Hem de Ahiret yolunda, bireysel iradeyle…

Ahiretten sonra esas bölünme olacak: Yine muttaki ve diğeri diye.

Bir cevap yazın

Your email address will not be published.

ÖNCEKİ YAZI

Küresel Düzen Yolundaki Yönetsel Tartışmalar

DİĞER YAZI

Muttaki İçin Dua

Kültür 'ın son yazıları

İnsan Kaynaklı Kaos

Kaos mu, düzen mi şeklinde sorsam, hemen düzen deriz. Ama kaos da bir gerçek. Mesele düzeni

Bize Bayram Gerekli

Bize bayram gerekli; insanız, sosyaliz, hak ediyoruz. Bir şey açıklamama bile gerek yok değil mi? Anladınız

Epizodik ve Semantik

"Biliyor musunuz, hatırlıyor musunuz?" Kimi zaman bu soruyu sormuşuzdur. Bu sorunun verilen cevaplarına bakılarak bireylerde ve

Haddi Aşmak

Yaşanan olayların toplumu ne denli etkilediği duyarlılığın ne denli üst seviyelerde olduğu aşikar. Ancak buradan başka

Kriz Enfantilizmi

Kültürler, medeniyetler, kavramlar, algılar... Kısa süreli mesajlar, uzun süreli anlatımlar... İnsanlık deyinde tarih, politika, bilim, ekonomi